Sōngxī hóngchá

ซ่งซี หงฉา (Sōngxī hóngchá, 松溪红茶) คือชาแดงจากอำเภอซ่งซี (松溪县) ในนครหนานผิงทางตอนเหนือของมณฑลฝูเจี้ยน ชื่อได้รับการคุ้มครองด้วยสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์หมายเลข 10034709 โดยเขตพื้นที่ตามข้อมูลอ้างอิงครอบคลุมทั่วทั้งอำเภอ คำบรรยายอ้างอิงระบุถึงเส้นชาที่ม้วนแน่นละเอียดพร้อมขนสีทอง น้ำชาสีแดงอมเหลืองพร้อม “วงแหวนทอง” ที่ขอบถ้วย และกลิ่นหอมหวานพร้อมกลิ่นดอกไม้จาง ๆ ชื่อนี้อยู่ในบัญชีที่สองของความตกลงระหว่างจีนกับสหภาพยุโรปว่าด้วยสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์

1. การจำแนกประเภทและแหล่งกำเนิด

• ประเภท: ชาแดง (红茶, hóngchá) ผ่านการหมักเต็มรูปแบบ ประเภทระบุอยู่ในชื่อเครื่องหมายแล้วว่า “松溪红茶 SONGXI BLACK TEA” ตามหนังสือพิมพ์ “หมิ่นเป่ยรื่อเป้า” (2012) ระบุว่า “จินเหมาโหว” (金毛猴, jīnmáohóu) ของท้องถิ่นเป็นหนึ่งในสายพันธุ์แรก ๆ ของชาแดงกงฟู (工夫红茶, gōngfu hóngchá)
• หมวดหมู่: ชาแดงฝูเจี้ยนพร้อมสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์
• แหล่งกำเนิด: จีน มณฑลฝูเจี้ยน (福建, Fújiàn) นครหนานผิง (南平, Nánpíng) อำเภอซ่งซี (松溪县, Sōngxī xiàn)
• เขตพื้นที่: ตามเว็บไซต์อ้างอิงสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ครอบคลุมทั่วทั้งอำเภอ ประกอบด้วยตำบลและเมืองเก้าแห่ง เช่น ซงหยวน (松源镇) เว่ยเถียน (渭田镇) และเจิ้งตุ้น (郑墩镇) ข้าพเจ้ายังไม่ได้ตรวจสอบเขตนี้กับเอกสารเครื่องหมาย
• รูปแบบการคุ้มครอง: เครื่องหมายรับรองทางภูมิศาสตร์หรือเครื่องหมายรวมของสำนักงานทรัพย์สินทางปัญญาแห่งชาติจีน (CNIPA) หมายเลข 10034709 สินค้าคือชา ในบัญชีระดับมณฑล ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2026 การจดทะเบียนยังมีผลอยู่ ผู้ถือเครื่องหมายไม่ระบุชื่อในแหล่งข้อมูลที่พบ
• พิกัดทางภูมิศาสตร์: อำเภอซ่งซีอยู่ประมาณละติจูด 27.5° เหนือ และลองจิจูด 118.8° ตะวันออก

2. ประวัติศาสตร์และความสำคัญทางวัฒนธรรม

• ประวัติศาสตร์:
  • ทศวรรษ 1920 — “จินเหมาโหว” ตาม “หมิ่นเป่ยรื่อเป้า” เมื่อการค้าจีน-รัสเซียฟื้นตัวและเส้นทางชาจากฉือฉือ (赤石) ถึงเคียคตาเปิดขึ้น ซ่งซีได้คัดสรรชากงฟูหงฉาที่ดีที่สุดพร้อมปลายยอดสีทองจำนวนมากตามแบบชาขาวยอดนิยม “ไป๋เหมาโหว” (白毛猴, “ลิงขาว”) และส่งออกภายใต้ชื่อ “จินเหมาโหว” — “ลิงทอง” ไม่พบวันที่เก่าแก่กว่าสำหรับชาแดงในซ่งซีในแหล่งที่พบ
  • 1934 และ 1960–1975 ตามหนังสือพิมพ์ฉบับเดียวกัน ในปี 1934 ชาที่มีราคาสูงสุดของอำเภอคือ “จินเหมาโหว” และ “ไป๋เหมาโหว” และระหว่างปี 1960–1975 “จินเหมาโหว” เป็นสายพันธุ์ส่งออกหลักของชากงฟูหงฉา
  • ทศวรรษ 1980 — “อำเภอจอหงวน” ตาม “ฝูเจี้ยนรื่อเป้า” (2023) ผลผลิตและคุณภาพชาของซ่งซีติดอันดับดีที่สุดของมณฑล และอำเภอได้รับสมญาว่า “茶叶状元县” (cháyè zhuàngyuán xiàn) — “อำเภอจอหงวนด้านชา” หมายถึงชาของอำเภอโดยรวม ไม่ใช่ชาแดงโดยเฉพาะ
  • 1998 ตาม “หมิ่นเป่ยรื่อเป้า” “จินเหมาโหว” ได้รับการยอมรับว่าเป็น “ระดับก้าวหน้าระดับนานาชาติ” (国际先进水平) ในงานแสดงชาที่หางโจว
  • 2010 ได้รับรางวัลทองคำที่งานเวิลด์เอ็กซ์โปเซี่ยงไฮ้ เว็บไซต์อ้างอิงสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ระบุผู้ได้รับรางวัลคือ “松溪红茶” ส่วน “หมิ่นเป่ยรื่อเป้า” ระบุว่าเป็น “จินเหมาโหว”
  • เครื่องหมาย แหล่งที่พบไม่ระบุวันที่จดทะเบียนเครื่องหมายหมายเลข 10034709
  • 2020 ตามความตกลงระหว่างจีนกับสหภาพยุโรปว่าด้วยสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ซึ่งลงนามเมื่อวันที่ 14 กันยายน 2020 ชื่อนี้อยู่ในภาคผนวก V — เป็นหนึ่งใน 175 ชื่อจีนที่สัญญาว่าจะเริ่มคุ้มครองภายในสี่ปีหลังความตกลงมีผลใช้บังคับ ตามข้อมูลทะเบียน ณ ปี 2022 การคุ้มครองในสหภาพยุโรปยังอยู่ระหว่างรอ สถานะปัจจุบันข้าพเจ้ายังไม่ทราบ ชาเขียวของอำเภอ 松溪绿茶 อยู่ในบัญชีแรก — ภาคผนวก III
• ชื่อ: “ซ่งซี” (松溪) คือชื่ออำเภอ 松 แปลว่า “สน” 溪 แปลว่า “ลำธาร” “หงฉา” (红茶) แปลว่า “ชาแดง” ในส่วนภาษาอังกฤษของเครื่องหมายเรียกว่า “black tea” ตามที่ชาแดงถูกเรียกในโลกตะวันตก
• ความสำคัญทางวัฒนธรรม: อำเภอนี้มีเครื่องหมายชาสามชนิดสำหรับชาสามประเภท ได้แก่ ชาแดงซ่งซีหงฉา ชาเขียว 松溪绿茶 และชาขาว 松溪九龙大白茶 ตามบทความบนเว็บไซต์รัฐบาลมณฑล (2025) ตั้งแต่ปี 2013 แบรนด์รวมของอำเภอคือชาขาวจากพันธุ์ 九龙大白茶

3. ลักษณะทางพฤกษศาสตร์และวัตถุดิบ

• พันธุ์ / สายพันธุ์ชา: แหล่งข้อมูลที่พบไม่ระบุพันธุ์สำหรับชาแดง “หมิ่นเป่ยรื่อเป้า” สืบย้อน “จินเหมาโหว” ถึงพุ่มชาพื้นเมืองโบราณ (古代原生茶树品种) โดยไม่ระบุพันธุ์ พันธุ์หลักของอำเภอคือ 九龙大白茶 (jiǔlóng dàbáichá) ตามบทความปี 2025 มีพื้นที่มากกว่า 20,000 หมู่ แหล่งข้อมูลไม่ระบุว่านำมาทำชาแดงหรือไม่
• วัตถุดิบ: แหล่งข้อมูลที่พบไม่ระบุข้อกำหนดเกี่ยวกับใบชาสด คำบรรยายอ้างอิงกล่าวถึงปลายยอดที่เห็นชัด (苗锋显) และยอดอ่อนในใบชาที่ชงแล้ว
• มาตรฐานและฤดูเก็บ: ไม่มีข้อมูลในแหล่งที่พบ

4. แตร์รัวร์และลักษณะการเพาะปลูก

• ภูมิภาค: ตอนเหนือของมณฑลฝูเจี้ยน อำเภอซ่งซี นครหนานผิง
• พื้นที่สวนชาของอำเภอ: ตาม “ฝูเจี้ยนรื่อเป้า” ณ ปี 2023 มี 80,000 หมู่ ผลผลิตชาดิบ (毛茶, máochá) ในปี 2022 อยู่ที่ 12,500 ตัน เป็นข้อมูลชาทุกประเภท
• ความสูง ภูมิอากาศ ดิน: ไม่มีข้อมูลในแหล่งที่พบ

5. เทคโนโลยีการผลิต

ไม่มีเอกสารข้อกำหนดด้านเทคโนโลยีและพารามิเตอร์ในแหล่งที่พบ ตาม “หมิ่นเป่ยรื่อเป้า” “จินเหมาโหว” คัดจากชากงฟูหงฉาสำเร็จรูปที่มีปลายยอดสีทองจำนวนมาก ในปี 1997 มีการนำมาตรฐานวิสาหกิจมาใช้ แต่หนังสือพิมพ์ไม่ระบุข้อกำหนด

ต่อไปนี้คือขั้นตอนทั่วไปของชากงฟูหงฉา ไม่ใช่คำอธิบายเทคโนโลยีของชานี้โดยเฉพาะ

1. การทำให้เหี่ยว (萎凋, wěidiāo)
2. การนวดใบชา (揉捻, róuniǎn)
3. การหมัก (发酵, fājiào): การออกซิเดชันทำให้ใบเป็นสีแดงทองแดง
4. การอบแห้ง (干燥, gānzào)
5. การปรับปรุงคุณภาพ (精制, jīngzhì): การคัดแยกตามรูปทรงและขนาด

6. ลักษณะทางประสาทสัมผัส

ต่อไปนี้เป็นคำอธิบายจากเว็บไซต์อ้างอิงสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ ยังไม่ได้ตรวจสอบกับเอกสารเครื่องหมาย

• ลักษณะใบชาแห้ง: เส้นม้วนแน่นละเอียด โค้งเล็กน้อย ปลายยอดเห็นชัด สีดำเป็นเงา มีขนสีทองจำนวนมาก ปลายยอดสีเหลืองทอง (条索紧细略带弯曲，苗锋显，色泽乌润多显金色茸毫)
• กลิ่นใบชาแห้ง: ไม่มีคำอธิบายในแหล่งที่พบ
• กลิ่นน้ำชา: ยาวนาน หอมหวาน “กลิ่นใบอ่อน” เข้มข้น มีกลิ่นหอมหวานพร้อมกลิ่นดอกไม้จาง ๆ ของ 紫罗兰 (香气悠长……嫩甜香，浓郁芳香、隐约间带紫罗兰香气) ในทางพฤกษศาสตร์ 紫罗兰 คือ แมตทิโอลา แต่ในตำราชามักแปลคำนี้ว่า ไวโอเล็ต
• รสชาติ: สดชื่นและนุ่มนวล หวาน พร้อมรสหวานย้อนกลับ (滋味鲜醇、甜和回甘)
• สีน้ำชา: แดงสด ใส มีสีเหลือง มี “วงแหวนทอง” ชัดเจนที่ขอบ (汤色红艳透黄、明亮显金圈)
• ใบชาที่ชงแล้ว: นุ่ม มองเห็นยอดอ่อน สีแดงทองแดง (叶底柔软见芽，呈紫铜色)

7. องค์ประกอบทางเคมี

ไม่มีข้อมูลเคมีกายภาพในแหล่งที่พบ

8. การชง

แนวปฏิบัติทั่วไปสำหรับชาแดง

• อุณหภูมิน้ำ: 90–95 °C
• ปริมาณชา: 3–4 กรัม ต่อ 150 มล.
• ภาชนะ: ไกว่านพอร์ซเลนสีขาว — มองเห็นสีน้ำชาและ “วงแหวนทอง” ได้ชัดเจน
• ขั้นตอน:
  1. อุ่นภาชนะให้ร้อน
  2. ใส่ใบชา
  3. การชงครั้งแรก — 10–20 วินาที รินออกให้หมด
  4. ครั้งถัดไปนานขึ้นเล็กน้อย ชงได้สี่ถึงหกครั้ง

9. การเก็บรักษา

แนวปฏิบัติทั่วไป เก็บในบรรจุภัณฑ์ปิดสนิท ที่อุณหภูมิห้อง ในที่แห้งและมืด ปราศจากกลิ่นแปลกปลอม กลิ่นหอมหวานจะจางลงตามเวลา

10. ราคาและการปลอมแปลง

ไม่มีข้อมูลราคาในแหล่งที่พบ เว็บไซต์อ้างอิงสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ระบุโดยไม่บอกปีว่ามีวิสาหกิจประมาณ 180 แห่งในอำเภอที่ผลิตชาแดง ผลผลิตมากกว่า 3,000 ตันต่อปี และยอดขายเกือบ 150 ล้านหยวน

• วิธีหลีกเลี่ยงของปลอม:
  • มองหาเครื่องหมายสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์หมายเลข 10034709 และผู้ผลิตจากอำเภอซ่งซี
  • อย่าสับสนกับชาขาวและชาเขียวของอำเภอ ซึ่งมีเครื่องหมายของตนเอง
  • เปรียบเทียบลักษณะกับคำอธิบายในส่วนที่ 6

11. ข้อเท็จจริงน่าสนใจ

• หนึ่งอำเภอมีชาคุ้มครองสามชนิดสามประเภท
• ชื่อ “ลิงทอง” ตาม “หมิ่นเป่ยรื่อเป้า” อ้างอิงถึงชาขาว “ไป๋เหมาโหว” หรือ “ลิงขาว” ชื่อนี้มีชาหลายชนิดใช้ร่วมกัน ในคลังข้อมูลของเรา ชื่อนี้เป็นชาแดงจากหูหนาน ส่วน “ลิงทอง” ของฝูเจี้ยน บทความในคลังเชื่อมโยงกับเจิ้งเหอกงฟู
• ในปี 2012 มีบุคคลธรรมดาพยายามจดทะเบียนเครื่องหมาย “金毛猴” อำเภอตามหนังสือพิมพ์ฉบับเดียวกันได้คัดค้านคำขอและยื่นคำขอของตนเองสำหรับเครื่องหมายรวม “金毛猴红茶” ผลของข้อพิพาทไม่มีในแหล่งที่พบ

12. การเปรียบเทียบกับชาแดงอื่น

• เจิ้งเหอกงฟู (政和工夫): ชากงฟูหงฉาจากอำเภอเจิ้งเหอในนครหนานผิงเดียวกัน หนึ่งในสามกงฟูชาแดงยิ่งใหญ่ของฝูเจี้ยน กลิ่นหอมของชานี้ก็บรรยายว่าเป็นกลิ่นไวโอเล็ตเช่นกัน
• ถานหยางกงฟู (坦洋工夫): ชากงฟูหงฉาจากฝูอัน อีกหนึ่งใน “สามยักษ์ใหญ่”
• เจิ้งซานเสี่ยวจ่ง (正山小种): ชาแดงจากถงมู่ในอู่อี๋ซาน นครหนานผิงเดียวกัน
• จินเหมาโหวหงฉา (金毛猴红茶): ชาแดงหูหนานจากจางเจียเจี้ย มีเพียงชื่อที่เหมือนกับ “จินเหมาโหว” ของซ่งซี
• ซ่งซีจิ่วหลงต้าไป๋ฉา (松溪九龙大白茶): ชาขาวจากอำเภอเดียวกัน พร้อมเครื่องหมายของตนเอง

โดยสรุป:

ซ่งซีหงฉาเป็นชาแดงจากตอนเหนือของฝูเจี้ยน พร้อมเครื่องหมายหมายเลข 10034709 ครอบคลุมทั่วทั้งอำเภอ และอยู่ในบัญชีที่สองของความตกลงระหว่างจีนกับสหภาพยุโรป หน้าตาทางประวัติศาสตร์ของชานี้คือ “จินเหมาโหว” ชากงฟูหงฉาที่มีปลายยอดสีทอง ซึ่งหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นสืบย้อนถึงทศวรรษ 1920 คำบรรยายอ้างอิงคือเส้นชาม้วนละเอียดพร้อมขนสีทอง น้ำชาสีแดงพร้อม “วงแหวนทอง” กลิ่นหอมหวานพร้อมกลิ่นดอกไม้ แหล่งข้อมูลไม่เปิดเผยพันธุ์ เทคโนโลยี และเคมีของชานี้

แหล่งที่มา

สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์

• 中欧协定附录V (中国注册)

รายการทั้งหมด — ที่หน้า แหล่งที่มา